Zabawy w domu#9 – Koncentracja

ROZWÓJ POZNAWCZY: Jest to praca nad intelektem. Można powiedzieć, że dbając o rozwój poznawczy dążymy do tego, aby IQ dziecka było jak najwyższe (przeprowadzono badania naukowe, które udowadniają, że w pierwszych latach życia można zwiększyć potencjał dziecka pod warunkiem systematycznej pracy. Są również badania pokazujące, że zaniedbania takie jak: brak zainteresowania sprawami dziecka, hamowanie jego naturalnej ciekawości mogą przyczynić się do obniżenia potencjału.

Psycholog społeczny prof. Richard Nisbett, psycholog społeczny stwierdził, że poziom inteligencji zależy w pierwszej kolejności od wpływu otoczenia i szkoły, a nie genów („Inteligencja. Sposoby oddziaływania na IQ”)


Zapraszam Cię do 5-częściowego przewodnika w którym zobaczysz, że rozwój poznawczy to świetna zabawa!

CZĘŚĆ 1 z 5 – KONCENTRACJA


Kopiowanie obrazków/cyfr/liter/symboli z jednej tabeli do drugiej

Dziecko otrzymuje tabelę, w której niektóre pola są wypełnione. Zadaniem dziecka jest uzupełnienie drugiej, pustej tabeli zgodnie ze wzorem podanym w pierwszym.

(1) Dzieci 2-letnie: rysują na drugiej kartce w dowolny sposób, ale szukamy tego samego koloru

(2) Dzieci 3-letnie – mogą próbować kopiować proste rysunki na drugiej kartce (np. koło, kreska)

(3) Dzieci 4-letnie – wprowadzamy tabelę, złożoną na początku z 2 rubryk

(4) Wraz z rozwojem i nabywaniem umiejętności wprowadzamy coraz więcej elementów. Poniżej przykładowa tabela dla dziecka 6-letniego


Znalezienie jednego szczegółu, który odróżnia jeden obrazek od pozostałych

Dziecko widzi 5 obrazków, z których jeden różni się od pozostałych. Jego zadanie to wskazanie właściwego obrazka i nazwanie różnicy.


Powyższe rysunki są jedynie przykładami. Zachęcam do tworzenia własnych pomysłów (np. 5 bałwanków, z których jeden nie ma nosa, 5 domków, z których jeden nie ma drzwi). W zależności od wieku dziecka ilość obrazków może być większą lub mniejsza.


Odwzorowywanie układu klocków

Rodzic tworzy wzór z klocków (mogą to być tez kwadraty wycięte z kolorowego bloku). Zadaniem dziecka jest stworzenie identycznego wzoru.

  • Dzieci 2-letnie – szukają tego samego klocka oraz podejmują próby 2-elementów
  • Dzieci 3-letnie – zaczynamy od 2 elementów i stopniowo przechodzimy w 3 elementy
  • Dzieci 4-letnie – 3-4 elementy
  • Dzieci 5- letnie i więcej – 4-5 elementów i więcej (bez ograniczeń)

PRZYKŁAD:

 


Co zniknęło?

Z układu klocków zostaje zabrany jeden element. Dziecko wskazuje właściwy poprzez analizę. To ćwiczenie warto łączyć z tworzeniem sekwencji.

Na początku dzieci nie radzą sobie z tym zadaniem, ponieważ nie wiedzą jak zdobyć informacje o brakującym elemencie. Należy więc powiedzieć „Zobacz, tutaj klocki są ułożone dokładnie tak samo. Porównajmy czy mamy 2 klocki z każdego koloru. W ten sposób uczymy dziecko strategii. Po kilku próbach dziecko zacznie samodzielną analizę.

Ćwiczenie można modyfikować w dowolny sposób pamiętając o tym, aby elementy były takie same. Starsze dzieci, które rozumieją pojęcie kategorii mogą pracować na podobnych elementach (np. 2 samochody, które różnie wyglądają, 2 maskotki itp.)

Jeśli zauważymy, że dziecko radzi sobie z 1 znikającym elementem, można wprowadzać stopniowe modyfikacje np.

PRZYKŁAD:


Jeśli zauważymy, że dziecko radzi sobie z 1 znikającym elementem, można wprowadzać stopniowe modyfikacje np.


 Zabawa do muzyki. Utwór – Piotr Czajkowski: Uwertura „Dziadek do orzechów”

Wykonanie: Utwór ten zbudowany jest z 3 różnych motywów. Cel to umiejętność odróżnienia jednego motywu od drugiego za pomocą różnych ruchów. Dziecko siedzi przy stole, ma przy sobie kulkę z modeliny/plasteliny. We właściwym momencie wykonuje określoną czynność (utwór jest rozpisany co do sekundy, więc nie pogubicie się, ale trzeba samemu spróbować).

LINK DO UTWORU: https://www.youtube.com/watch?v=-t-3wfA_uow&list=PLA378BB13E3B69737

  • 00:00-00:08 – kulamy (motyw A)
  • 00:08-00:15 – ugniatamy (motyw B)
  • 00:15-00:23 – kulamy
  • 00:23-00:30 – ugniatamy
  • 00:30-00:45 – kulamy
  • 00:45-00:52 – dalej kulamy, ale ze zmianą ręki
  • 00:52-00:59 – ugniatamy
  • 00:59-01:07 – kulamy
  • 01:07-01:14 – ugniatamy
  • 01:14-01:29 – rozcieramy, koniec motywu szybko zbieramy modelinę w całość(motyw C)
  • 01:29-01:36 – kulamy
  • 01:36-01:43 – ugniatamy
  • 01:43-01:50 – kulamy
  • 01:50-01:57 – ugniatamy
  • 01:57-02:12 – kulamy
  • 02:12-02:19 – dalej kulamy, ale ze zmianą ręki
  • 02:19-02:26 – ugniatamy
  • 02:26-02:34 – kulamy
  • 02:34-02:41 – ugniatamy.

Zakreślanie liczb/cyfr symboli

Dziecko ma narysowane na kartce różne liczby, cyfry, symbole. Zadaniem jest wzięcie w kółko jednego elementu (np. zakreśl wszystkie cyfry 1, zakreśl wszystkie litery B, zakreśl wszystkie gwiazdki)

PRZYKŁAD:


Prowadzenie śledztwa

Dziecko zamienia się w Pana/Panią policjant. Pokazujemy mu dowolny obrazek/zdjęcie przez 30-60 sekund. Po upływie czasu chowamy obrazek i zadajemy pytania (np. kto był na zdjęciu, jakiego koloru była bluzka, czy na zdjęciu były zwierzęta itp.)


Parowanie skarpetek 

Dzieci uwielbiają tą zabawę. Wyciągamy wszystkie skarpetki, które mamy w domu. Prosimy dziecko o sparowanie skarpetek. Najwięcej frajdy jest wtedy, kiedy każda jedna skarpetka z pary zostanie schowana i będzie trzeba jej poszukać w domu.


MOJA PODPOWIEDŹ!

Często zmieniaj aktywność – im mniejsze dziecko tym bardziej ta zasada jest przydatna. Czas koncentracji u 2-3 latka wynosi nie więcej niż 2 minuty. Jeśli każemy takiemu dziecku robić coś przez 10 minut, nie ma szans żeby to się udało. Ale… przecież możemy w przeciągu 10 minut zaproponować mu kilka aktywności. Sam to stosuję we własnej pracy z dziećmi i widzę dobre rezultaty. Dla przykładu: 2 minuty układamy klocki, 2 minuty tworzymy sekwencje, 2 minuty nawlekamy koraliki, 2 minuty skaczemy po kolorowych kropkach na dywanie, 2 minuty śpiewamy piosenkę. Oczywiście – jeśli dziecko chce coś robić dłużej – pozwalamy na to, ponieważ to znak, że jest zainteresowane. Dlatego jeśli Twoje dziecko bawi się długo klockami albo ogląda książki, albo chce ciągle tańczyć to jest w porządku. Im starsze dziecko, tym bardziej staramy się wydłużyć czas zadania lub zabawy.


Autor: mgr Szczepan Cieślak

pedagog specjalny, zawodowy muzyk, muzykoterapeuta, trener EEG-Biofeedback, terapeuta Poradni Alter, obecnie w trakcie całościowego 4-letniego kursu psychoterapii atestowanego przez Polskie Towarzystwo Psychiatryczne.

Skontaktuj się z nami!