Diagnoza pedagogiczna

Diagnoza pedagogiczna przeprowadzana jest w oparciu o schemat różnych działań podejmowanych wspólnie z dzieckiem w celu oceny jego umiejętności rozwojowych. W zależności od wieku dziecka oraz jego możliwości podczas diagnozy pedagog ocenia:

  • zachowanie dziecka w gabinecie,
  • nawiązanie kontaktu wzrokowego i werbalnego (jeśli dziecko już mówi),
  • znajomość stron (prawa-lewa) i orientację w schemacie ciała,
  • określanie położenia (przed, za, nad, pod, obok, pomiędzy, w środku, na zewnątrz, na górze, na dole, z przodu, z tyłu),
  • chwyt pisarski i ocenę napięcia mięśniowego w dłoni piszącej,
  • znajomość figur (koło, kwadrat, trójkąt, krzyżyk),
  • rysowanie lub wodzenie palcem po śladzie,
  • lateralizację (stronność ciała),
  • motorykę dużą (łapanie i podrzucanie piłki, skok przez przeszkodę, stanie na jednej nodze, zrobienie „jaskółki”, chodzenie po wyznaczonej linii),
  • motorykę małą (sprawność palców przy zabawie materiałami plastycznymi, nawlekanie koralików),
  • samoświadomość (jak się nazywa, ile ma lat, gdzie mieszka),
  • wiedzę o świecie adekwatną do wieku,
  • myślenie logiczne, przyczynowo-skutkowe i abstrakcyjne,
  • poziom umiejętności związanych z czytaniem, pisaniem i liczeniem,
  • umiejętności narracyjne (wypowiadanie się),
  • umiejętność właściwego rozumienia i wykonywania poleceń,
  • dostrzeganie różnic, brakujących lub niepasujących elementów,
  • budowanie i odwzorowywanie konstrukcji z klocków,
  • układanie obrazka z kilku/kilkunastu elementów.

Diagnoza pedagogiczna dostosowywana jest do aktualnego poziomu rozwojowego dziecka. Podczas diagnozy, pedagog przeprowadza rozmowę z rodzicem, która nie jest tak szczegółowa jak wywiad kliniczny, ale przyczynia się do uzupełnienia wiedzy o dziecku, co przekłada się na jej trafność i skuteczność.