Diagnoza logopedyczna

Diagnoza logopedyczna obejmuje ocenę prawidłowości w oddychaniu, budowie i sprawności narządów artykulacyjnych prowadzeniu rozmowy oraz słyszeniu i rozumieniu mowy. W zależności od wieku dziecka oraz jego możliwości logopeda przeprowadza:

  • rozmowę z rodzicami lub opiekunami – omówienie przyczyn, dla których dziecko zostało zgłoszone na diagnozę, wywiad dotyczący rozwoju narządów artykulacyjnych i mowy
  • badanie prawidłowości budowy narządów artykulacyjnych,
  • badanie sprawności narządów artykulacyjnych – cmokanie, wysuwanie i chowanie języka, nadymanie policzków, wciąganie powietrza nosem i wypuszczanie ustami, uśmiechanie się przy zaciśniętych zębach, wodzenie językiem po zębach, wargach i policzkach, unoszenie języka,
  • badanie funkcji połykania,
  • badanie wędzidełka, podniebienia miękkiego i twardego oraz zgryzu,
  • badanie oddechu – w jaki sposób dziecko nabiera powietrze, rytmiczność oddychania, czas trwania fazy wdechu i wydechu,
  • badanie ruchomości żuchwy,
  • orientacyjne badanie słuchu i pamięci słuchowej,
  • badanie słuchu fonematycznego (umiejętności różnicowania, identyfikacji, analizy i syntezy głosek),
  • badanie kinestezji artykulacyjnej (właściwe ułożenie narządów mowy względem poszczególnych głosek),
  • badanie płynności i prozodii mowy (rytm, melodia, akcent),
  • ocenę rozumienia poleceń,
  • ocenę funkcji mowy – umiejętności nawiązywania i prowadzenia rozmowy, formułowania wypowiedzi spójnych gramatycznie i logicznie, budowanie zdań prostych i złożonych, prawidłowa realizacja głosek,

Warto pamiętać, że diagnostyka logopedyczna jest bardzo szerokim zagadnieniem – na każdym etapie rozwojowym (niemowlę, dziecko, nastolatek, dorosły) jej przebieg wygląda inaczej.